Papieska Światowa Sieć Modlitwy
sierpień 2026
INTENCJA MODLITEWNA – O EWANGELIZACJĘ W MIASTACH
MÓDLMY SIĘ, ABYŚMY W DUŻYCH MIASTACH, CZĘSTO NAZNACZONYCH
ANONIMOWOŚCIĄ I SAMOTNOŚCIĄ, ZNALEŹLI NOWE SPOSOBY GŁOSZENIA
EWANGELII, ODKRYWAJĄC TWÓRCZE ŚCIEŻKI BUDOWANIA WSPÓLNOTY
W sierpniu intencja modlitewna kieruje naszą uwagę na rzeczywistość dużych miast. To właśnie tam mieszka ogromna część społeczeństwa i koncentruje się życie kulturalne i ekonomiczne. Warto jednak zauważyć, że choć miasta dają ogromne możliwości, nie zawsze sprzyjają budowaniu relacji. Można być otoczonym tłumem, mijać setki ludzi, a mimo to być samotnym. Poza tym w miastach widać duże kontrasty społeczne – gdy luksus sąsiaduje z wielką biedą. Nasilają się tam też różne zagrożenia moralne, jak choćby narkomania, handel ludźmi, przestępczość czy uzależnienia, które uderzają szczególnie w osoby najsłabsze i najbardziej bezbronne. W tej złożonej rzeczywistości kryje się jednak głęboka tęsknota człowieka za sensem i bliskością. W sercach wielu ludzi rodzi się pragnienie zatrzymania, ciszy i doświadczenia obecności Boga pośród codzienności.
Dlatego Kościół musi szukać różnych dróg budowania wspólnoty, aby skutecznie głosić Ewangelię. Zauważył to papież Franciszek, podkreślając, że dziś potrzebna jest ewangelizacja, która pomoże odkryć nowe drogi relacji z Bogiem oraz z innymi ludźmi. W adhortacji apostolskiej o głoszeniu Ewangelii we współczesnym świecie Evangelii gaudium Ojciec Święty zwrócił uwagę na duże społeczności miejskie: „Trzeba dojść tam, gdzie kształtują się nowe przesłania i wzorce, dotrzeć ze słowem Bożym do najgłębszych zakamarków miasta. Nie można zapominać, że miasto jest środowiskiem wielokulturowym. W wielkich miastach można zauważyć przestrzenie, w których ludzie podzielają to samo marzenie o życiu i podobne marzenia, tworzą grupy, na terytoriach kulturowych, w niewidzialnych miastach. Przeróżne formy kulturowe współistnieją obok siebie, ale wielokrotnie uciekają się do praktyk segregacji i przemocy. Kościół powołany jest do podjęcia posługi trudnego dialogu” (nr 74).
Dlatego oprócz modlitwy ważne są działania lokalnej wspólnoty Kościoła.
Podczas Marszu dla Życia i Rodziny Wrocławianie
wychodzą na ulice, by dać świadectwo wartości życia
od poczęcia do naturalnej śmierci oraz świętości
rodziny. Tego rodzaju inicjatywy łączą ochronę
najbardziej bezbronnych z odwagą głoszenia Ewangelii
w przestrzeni publicznej wielkiego miasta
AGATA COMBIK/FOTO GOŚĆ
Wiara nie rozwija się w oderwaniu od życia, ale w codzienności, która domaga się obecności, uwagi i zaangażowania. Trzeba dostrzec, że ewangelizacja bardzo często zaczyna się od prostych rzeczy: rozmowy, zainteresowania drugim człowiekiem, bycia obok w zwyczajnych sytuacjach. To właśnie w takich momentach rodzi się przestrzeń do spotkania i zaufania.
Potrzebne jest stworzenie przestrzeni do budowania małych wspólnot. Konieczne jest też wyjście misyjne na ulice i zatrzymanie się przy tych, którzy z różnych przyczyn stracili nadzieję i sens życia. Istotną rolę odgrywa również budowanie mostów między różnorodnymi kulturami i grupami społecznymi, aby sprzyjać wzajemnemu zrozumieniu, przełamywać uprzedzenia i tworzyć przestrzeń autentycznego spotkania.
Ostatecznie to właśnie bliskość, obecność i gotowość spotkania stają się dziś najprostszą, a zarazem najpiękniejszą formą głoszenia Ewangelii w wielkich miastach. Każdy z nas może stać się częścią tej ewangelizacji w swojej codzienności.
KS. ŁUKASZ SACZYŃSKI

