Boży zasiew

Są dzieła, które wydają się trwałe, gdyż przez lata wpisują się w rytm naszego życia. Towarzyszą kolejnym pokoleniom, budują wspólnotę, stają się częścią codzienności. Trudno wyobrazić sobie, że może nadejść dzień, w którym ich dotychczasowa forma przestanie istnieć. Jezus mówi jednak o ziarnie pszenicy, które musi obumrzeć, aby wydać plon. W logice Ewangelii nie wszystko, co się kończy, jest przegraną. Czasem właśnie zakończenie pewnego etapu pozwala narodzić się nowym sposobom głoszenia Dobrej Nowiny.
Przez ponad 40 lat „Nowe Życie” było takim ziarnem zasiewanym na dolnośląskiej ziemi. Na jego łamach dojrzewały świadectwa wiary, rodziły się pytania i odpowiedzi, budowało się poczucie wspólnoty Kościoła. Dziś zamyka się rozdział wydania drukowanego, ale nie kończy się misja, której służyło to pismo. Ewangelia pozostaje ta sama, choć zmieniają się narzędzia i drogi jej przekazywania. Dlatego zamiast patrzeć na ten moment jak na pożegnanie, warto spojrzeć na niego jak na powierzenie ziarna ziemi z nadzieją, że przyniesie owoc w czasie i w sposób, który zna tylko Bóg.
Z głęboką wdzięcznością patrzymy na wszystkich, którzy przez te lata tworzyli „Nowe Życie”. Słowa podziękowania należą się redaktorom, dziennikarzom, autorom oraz licznym współpracownikom. Ich talent, praca i oddanie pozostawiły trwały ślad w życiu Kościoła na Dolnym Śląsku. Ufamy więc, że ziarno zasiane przez „Nowe Życie” będzie nadal wydawać owoce, a wdzięczność za przeszłość stanie się źródłem nadziei na przyszłość.