Zwyczajna odpowiedzialność

Chrześcijańska odpowiedzialność wyrasta z przekonania, że każdy człowiek został stworzony na obraz Boga, a odpowiedzialność rodzi się nie ze strachu, ale z miłości. Człowiek odpowiedzialny nie działa dlatego, że „musi”, lecz dlatego, że czuje się współodpowiedzialny za świat powierzony mu przez Boga. Wobec tego odpowiedzialność nie ogranicza się jedynie do przestrzegania zasad, ale wyraża się przede wszystkim w trosce o dobro drugiego człowieka. Naszym obowiązkiem jest troska o słabszego, wykluczonego czy zagubionego. W tym ujęciu wolność nie oznacza braku ograniczeń, lecz zdolność do ponoszenia konsekwencji własnych wyborów i świadomego kierowania swoim życiem ku dobru. Taka postawa dojrzewa w codzienności: w dotrzymywaniu słowa, uczciwości, rzetelnej pracy, trosce o rodzinę i wspólnotę oraz w umiejętności przyznania się do błędu. To właśnie w pozornie zwyczajnych gestach i decyzjach kształtuje się charakter człowieka odpowiedzialnego.
Tematowi odpowiedzialności poświęciliśmy czerwcowy numer naszego pisma. Zapraszamy do spojrzenia na nią na płaszczyźnie rodziny – o tym opowiada Agnieszka Chrobak w rozmowie z Małgorzatą Trawką. O odpowiedzialności w wirtualnym świecie pisze Michał Jasłowski, zaś temat w wymiarze społecznym zgłębia Piotr Sutowicz. Wśród felietonistów witamy Ewelinę Gładysz, która już wielokrotnie gościła na naszych łamach. Jej teksty będzie można znaleźć w rubryce „List do mojego proboszcza”. Zakończył się II Synod Archidiecezji Wrocławskiej i przyszedł czas wdrażania jego założeń. W tym kontekście warto przeczytać ostatni z synodalnych felietonów bp. Macieja Małygi oraz tekst Magdaleny Orańskiej.
Dziękujemy za to, że możemy Państwu towarzyszyć. Życzymy dobrej – Bożej – lektury u progu wakacji.