Moja Niedziela

Niebo to realna, choć tajemnicza, obietnica „wielu mieszkań” (J 14, 2), która ma moc rozpraszać mrok serca i uwalniać nas od paraliżującego lęku. Wiara w tę obietnicę nie jest dana raz na zawsze; ona weryfikuje się i hartuje w ogniu codziennych kryzysów.
Bóg nie chce od nas jedynie deklaracji, ale pragnie konkretnej korekty wyborów. Jako wspólnota Kościoła i poszczególni wierni musimy umacniać naszą tożsamość na gruncie Ewangelii, odnajdując ją w Chrystusie. To On jest Życiem (źródłem powołania), Prawdą (naszym przeznaczeniem) i Drogą (codziennym wyborem). Poza Nim wszystko inne ostatecznie okazuje się iluzją.

„Wniebowstąpienie Twojego Syna jest wywyższeniem ludzkiej natury” (fragment kolekty mszalnej z uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego) – w tych słowach kryje się rewolucja. Jezus jako pierwszy z ludzi wkracza do nieba, nie po to, by nas zostawić, ale by otworzyć nową przestrzeń dla człowieczeństwa. W Nim to, co ludzkie, zostaje ostatecznie przyjęte i zjednoczone z tym, co Boskie. Niebo przestało być dla człowieka krainą niedostępną.
Uczestnictwo w życiu Bożym nie jest mglistą obietnicą na daleką przyszłość. Choć w pełni odczujemy to w wieczności, ono dzieje się już tutaj. Najskuteczniej doświadczamy tego w Eucharystii: przyjmując Komunię św., nasiąkamy Boskością Jezusa i stajemy się uczestnikami Boskiej natury.
Ostatnim akordem ziemskiej misji Jezusa przed powrotem do Ojca jest obietnica Ducha Świętego. Pięćdziesiątnica nie była tylko historycznym wydarzeniem, które zmieniło bieg historii – to aktualna obietnica dana każdemu z wierzących.

„Tak […] Bóg umiłował świat” (J 3, 16). U podstaw misji Syna leży żarliwa miłość Boga do człowieka.
Bóg nie jest samotnym egoistą. W Trójcy Świętej odwiecznie pulsuje życie: relacje miłości, współistnienia i doskonałej współpracy. To czysta Komunia. Skoro zostaliśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boga, to naszą najgłębszą naturą jest właśnie zdolność do kochania. Jesteśmy stworzeni nie do izolacji, lecz do życia z innymi i dla innych.
Nasze człowieczeństwo najpiękniej wyraża się w relacjach: w bezinteresownym darze z siebie i radykalnym otwarciu na Boga. Przez sakramenty, modlitwę i codzienne wybory wchodzimy w sam środek życia Trójcy Świętej. To właśnie budując komunię z Bogiem i ludźmi, odzyskujemy nasze pierwotne podobieństwo do Stwórcy.