Odbijać blask

Ewelina Gładysz: Choć tegoroczny dzień skupienia to dopiero druga edycja w tak otwartej formule, jego historia sięga kilku lat wstecz.
Malwina Furtan: W pewnym sensie to już nasze piąte spotkanie. Pierwszy dzień skupienia zorganizowaliśmy przed trzema laty jako wydarzenie parafialne w Kościele pw. NMP na Piasku. Z czasem zaczęły dołączać kolejne osoby, które mają podobną duchowość i pobożność maryjną. Wtedy zobaczyliśmy, że jest w nas potrzeba, by mówić o Maryi i dzielić się doświadczeniem życia w bliskości z Nią. W tym roku dzień skupienia odbędzie się 9 maja w Parafii pw. NMP Bolesnej na wrocławskim Strachocinie, a w jego organizację zaangażowanych jest już kilkanaście osób z proboszczem ks. Wojciechem Jaśkiewiczem na czele. W przygotowaniu wydarzenia pomaga również młodzież ze wspólnoty Kompania Jonatana.
Samo spotkanie potrwa dziewięć godzin. Od południa do godziny dwudziestej pierwszej. Ta liczba nie jest przypadkowa.
Dziewięć godzin symbolizuje dziewięć miesięcy wzrastania dziecka pod sercem mamy. Tak jak Jezus wzrastał pod sercem Maryi, tak i my chcemy wzrastać duchowo przy Niej. Pan Bóg powierzył się Maryi. Powierzył się Mamie i wzrastał pod Jej sercem. My również chcemy naśladować tę drogę, budować relację z Maryją i także się Jej powierzać.
Dzień został podzielony na cztery części inspirowane tajemnicami różańca: radosnymi, bolesnymi, światła i chwalebnymi. W programie zaplanowaliśmy: konferencję, modlitwę różańcową, adorację, Eucharystię, czas wspólnoty i uwielbienia, a także świadectwa. Chcemy przejść przez tajemnice życia Jezusa i Maryi, ponieważ ufamy, że każdy z nas odnajduje w nich swoje doświadczenia – radość, cierpienie, światło i nadzieję.
Maryja jako duchowa matka chce, byśmy tak jak Ona i Jezus całkowicie oddawali się woli Ojca. Uczy nas wybierać Boga i w zupełności Mu ufać. Chcielibyśmy mieć serca tak czyste, pokorne, ofiarne i kochające jak serce Jezusa. Niestety jesteśmy zranieni: grzechem, słabościami. Mamy ograniczoną perspektywę. Nie widzimy wszystkiego tak, jak widzi to Pan Bóg. Maryja uczy nas otwierać serca na Boże słowo, na Boże światło, patrzeć na wszystko przez pryzmat Jezusa. Pomaga nam wejść w tę Bożą perspektywę.
W tym roku poprowadzą nas słowa z Ewangelii: „Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana” (Łk 1, 45). Skoncentrujemy się więc na wierze Maryi i na błogosławieństwie.
Czy to wydarzenie pomyślane jest jako spotkanie dla całych rodzin?
Podczas gdy dorośli będą uczestniczyć w konferencjach i modlitwie, dla młodszych dzieci przygotowaliśmy zajęcia warsztatowe i ruchowe, a dla starszych grę terenową Skarby Królowej. Młodzież z opiekunami podczas niej będzie odkrywać wartości, które są duchowymi „perłami” Maryi: pokorę, wierność, roztropność czy miłosierdzie. Ponadto, w tym roku, odpowiadając na duże zainteresowanie zeszłorocznymi warsztatami muzycznymi, zdecydowaliśmy się przedłużyć je w dwudniową formę. 

Dlaczego dziś tak bardzo potrzebujemy świadectw?
Świadectwa, które są wygłaszane podczas dnia skupienia, pokazują realną obecność Maryi i Jej oddziaływanie na nasze życie. To obecność subtelna, ale bardzo mocna, przemieniająca nasze serca. Pomaga zwyciężać nasze walki nie siłą, ale pokorą, prawdą, miłością i zaufaniem. Wiele osób nie zna dziś Matki Bożej, a jako ludzie jesteśmy istotami relacyjnymi. Jeśli kogoś nie znamy, trudno nam z nim budować więź. Tak samo jest z Maryją. Kiedy zaczynamy Ją poznawać, odkrywamy, że jest fascynująca. Zaczynamy doświadczać Jej bliskości. Nasze myśli się rozjaśniają, upraszczają, ponieważ szukamy nie swojej, ale Bożej woli. Słowo Boże zaczyna być czytelne, odkrywamy Boże obietnice, zachowujemy pokój pośród burz.
Tak jak jutrzenka poprzedza wschód słońca, tak wiara Maryi przeniosła Kościół do poranka zmartwychwstania. Trwając przy Niej, doświadczamy Jej macierzyńskiego wsparcia, a nasza wiara staje się silniejsza.
Moja relacja z Maryją zaczęła się bardzo prosto: od ciszy, od modlitwy. To Jezus na modlitwie wskazał mi moją duchową Mamę i zaczęłam „przyjmować Ją do siebie”. Kontempluję oblicze Maryi i Jej ewangeliczne postawy. Czasem pytam: „Mamo, jak Ty byś się zachowała w tej sytuacji?”. Dla mnie relacja z Nią daje też głęboki kontakt z własnym sercem. Nazywam to, co czuję i co myślę w danej sprawie. Później słucham. Maryja mówi: „Otwórz serce, nie zostawaj w swojej perspektywie, zrób miejsce dla słowa Bożego”. Duchowa Mama zaprasza mnie, żebym robiła w sobie przestrzeń dla Boga. Każdego dnia z Maryją zapalam lampę słowa Bożego, które rzuca światło i prowadzi. Na tej drodze odnajduję głęboki pokój, który jest potwierdzeniem pójścia za wolą Bożą.
Wspominałaś, że w Twojej duchowości ważne miejsce zajmuje modlitwa do Maryi. Jakie formy modlitwy są Ci szczególnie bliskie? Różaniec często kojarzy się z modlitwą prostą, ale w praktyce bywa wymagający. Jak Ty przeżywasz tę modlitwę?
Nie mogę powiedzieć, że różaniec to dla mnie łatwa modlitwa. Czasem bywa monotonna, pojawia się podczas niej zmęczenie czy rozproszenia, ale właśnie w wiernej obecności, w ufnym trwaniu tkwi jej siła. W różańcu powtarzamy słowa, które pochodzą bezpośrednio z Ewangelii – słowa samego Boga skierowane do Maryi przez Archanioła Gabriela. Kiedy je wypowiadamy, wchodzimy w historię zbawienia.