Wyznaczyć kierunki i rozpocząć procesy

Styczeń i luty były czasem cichej, żmudnej pracy nad dokumentem końcowym, który będzie przedmiotem obrad kwietniowego plenum. Dokument ma pomóc życiu. Pogodzić ducha i literę prawa. Zawierać i konstytucję, i konkretne rozwiązania. Ma zamknąć etap, ale otworzyć drogę. Za nim pójdzie szereg innych dokumentów, od szczegółowych aktów prawnych po instrukcje i różnego rodzaju praktyczne pomoce.
Dokument końcowy synodu wyznacza kierunki i rozpoczyna proces, który potrwa wiele lat. O tym rozmawialiśmy podczas zgromadzenia plenarnego synodu i to pokazuje nam doświadczenie – ziarno, aby wydać obfity plon, potrzebuje czasu. Nie szukamy nagłych zmian i rewolucji. A tym bardziej wprowadzania „martwego prawa”. Stąd decyzja Księdza Arcybiskupa i jego wzywanie do cierpliwości.
Dlatego równocześnie z pracą nad dokumentem myślimy nad tym, jak proces wdrażania ma wyglądać. Jesteśmy pewni, że musi mieć dobrą jakość, wspierać życie parafii, dokonywać się w dialogu, brać pod uwagę możliwości parafii, być najpierw „duchowy”, czyli oparty na modlitwie i szukaniu Bożej chwały.
Synodalne Dzieło Muzyczne
Za nami już drugie spotkanie w ramach Synodalnego Dzieła Muzycznego. 11 stycznia 2026 r. w gościnnych progach Kościoła pw. św. Maksymiliana Kolbego przeżyliśmy Eucharystię pod przewodnictwem bp. Jacka Kicińskiego, a po niej ponad godzinę wspólnego kolędowania z naszym chórem i orkiestrą pod batutą Huberta Kowalskiego. Dzieci nachylone nad harfą, grające na dzwoneczkach i grzechotkach, przy pięknych aranżacjach śpiewały wspólnie ze swoimi rodzicami. Zapraszamy na kolejne spotkanie, tym razem w Oleśnicy, w Kościele pw. NMP Matki Miłosierdzia, 19 kwietnia 2026 r.
Duchowość synodalna w praktyce
Bardzo synodalnym spotkaniem była Eucharystia i agapa, które miały miejsce w sobotę, 17 stycznia 2026 r., w Wawrzeńczycach, gdy razem z księdzem proboszczem i całą parafią dziękowaliśmy Bogu i ludziom za wybudowanie plebanii, która będzie i domem dla duszpasterza, i miejscem spotkań dla parafian. Spotkanie to miało wiele z duchowości synodalnej (por. dokument końcowy Synodu o Synodalności Ku Kościołowi synodalnemu, nr nr 43–46) – współpraca osób świeckich i duchownych, wymiana darów, poświęcenie każdego zgodnie z jego powołaniem, wzajemne wsparcie, spotkanie w codzienności.