Sedno

Nawrócenie stanowi sedno chrześcijaństwa. Jest to proces, w którym zawiera się zarówno odwrócenie od tego, co złe i krępujące – grzechu, jak i zwrócenie się ku temu, co dobre – Bogu. Święty Augustyn widział w grzechu nie tyle pojedynczy czyn, ile nieuporządkowanie miłości, które odwraca człowieka od jego ostatecznego Celu. Nawrócenie oznacza więc przywrócenie właściwego porządku: powrót serca do Boga jako najwyższego dobra. W tym sensie nie jest ono epizodem, lecz trwałą dynamiką, która wyznacza kierunek naszego chrześcijańskiego życia. Odsłania odwieczną intuicję teologii i filozofii: ludzka wolność spełnia się w świadomym zwróceniu się ku Temu, który jest źródłem prawdy, dobra i miłości.
Przestrzenią szczególnie poświęconą naszemu nawróceniu są misje parafialne. O nich opowiada o. Witold Baran, redemptorysta, proboszcz Parafii pw. NMP Matki Pocieszenia na wrocławskim Dąbiu. Ksiądz Michał Marciniak analizuje nawrócenie jako proces dzielący się na etapy, wskazując, że współczesna laicyzacja paradoksalnie rozbudza w ludziach głębokie pragnienie Boga. Siostry Maria i Małgorzata Wanke piszą o nawróceniu jako przełomie, wskazując znane postacie, w których życiu on nastąpił. Ksiądz Tomasz Kowalski, jako kapłan i psycholog, spogląda na nawrócenie jako na proces duchowego zdrowienia, który kieruje nas ku właściwie pojmowanej wolności.
Post to dobry czas, żeby przypomnieć sobie o tym, co w życiu jest prawdziwe i istotne. W tym kontekście proponujemy Państwu lekturę tekstu Michała Jasłowskiego, który zwraca uwagę na potrzebę cyfrowej higieny w życiu duchowym.
W wielkopostnym czasie zadumy pragniemy życzyć Państwu oraz sobie nawzajem zwrócenia się w kierunku, z którego zaświta poranek zmartwychwstania.