Jak dusza w ciele

Autor Listu do Diogneta, jednego z najpiękniejszych świadectw pierwotnego Kościoła, pisał: „Chrześcijanie nie różnią się od innych ludzi ani miejscem zamieszkania, ani językiem, ani strojem”. Od tamtych czasów wiele się zmieniło, lecz to zdanie pozostaje aktualne, wciąż brzmi jak wyzwanie i obietnica. Chrześcijanie żyją w świecie, lecz nie są „ze świata”; uczestniczą w jego kulturze, troskach i radościach, a jednocześnie niosą w sobie inny sposób patrzenia – zakorzeniony w Ewangelii, w nadziei, która nie gaśnie. W tym numerze „Nowego Życia” szukamy śladów takiego właśnie świadectwa: cichego, ale konsekwentnego; obecnego w codzienności, a zarazem przekraczającego jej granice. Pytamy, jak dziś żyć w świecie „tak jak dusza w ciele” – dyskretnie, wiernie i ożywczo.
Zapraszamy naszych drogich Czytelników do lektury wywiadu z ks. Stanisławem Urmańskim z Prałatury Opus Dei o społeczeństwie, w którym jako chrześcijanie żyjemy. Miłosz Greszta prezentuje Ruch Comunione e Liberazione, wspólnotę ludzi wierzących opartą na przyjaźni. Siostry Wanke przypominają o odwadze chrześcijańskiego świadectwa oraz trudnościach, które wiążą się z jego dawaniem.
Rok 2025 to nie tylko rok kończącego się Jubileuszu 2025 „Pielgrzymi nadziei”. To także 60. rocznica zakończenia Soboru Watykańskiego II. O tym epokowym dla katolików wydarzeniu pisze na naszych łamach ks. prof. Bogdan Giemza SDS. W bieżącym roku przypada też jubileusz dziesięciolecia aktywności Fundacji Obserwatorium Społeczne. Działalność tej niezwykłej organizacji, budującej mosty między różnymi środowiskami naszego regionu oraz ojczyzny, również znajduje swoje miejsce na łamach naszego pisma.
Dziękujemy, że możemy towarzyszyć Państwu w adwentowym oczekiwaniu na Tego, który przychodzi, by uczynić wszystko nowe.