Wiara, kolarstwo i Polska

Wojciech Iwanowski: Sport to wytrwałość, dyscyplina i pokora. Czy widzi Pan w tym podobieństwo do wartości chrześcijańskich?
Czesław Lang: Oczywiście. Sport uczy pokory. Największe sukcesy osiąga się nie tylko przygotowaniem fizycznym – mięśniami, sercem – lecz także głową: koncentracją, umiejętnością podejmowania decyzji, odwagą. Sam, startując w niebezpiecznych wyścigach, zawsze modliłem się do Matki Bożej. To naprawdę dawało mi siłę i poczucie, że jestem pod opieką.
Jaką rolę odgrywa wiara w Pana codziennym życiu? Także w sprawach organizacyjnych, związanych z Tour de Pologne.
Dzięki wierze jestem spokojniejszy, pogodzony z tym, co mnie spotyka. Gdy dzielę się miłością, radością, dobrą energią – to wszystko wraca. Czuję Bożą opiekę w tym, co robię. Wierzę, że to, co dzieje się w moim życiu, pochodzi od Boga, a nie wynika z mojego planowania.
Czy był w Pana życiu duchowy przełom, taki moment, w którym szczególnie doświadczył Pan Bożej obecności?
Zdarzało się wiele razy, że mówiłem: „Jezu, weź to Ty”. W trudnych momentach zostawiałem sprawy Bogu – i one się rozwiązywały. Niezwykle poruszył mnie wypadek na Tour de Pologne kilka lat temu. Kolarz Fabio Jakobsen był w stanie krytycznym. Pojechaliśmy z żoną do szpitala, lekarz nie dawał nadziei. Zaczęliśmy się modlić i prosiliśmy o modlitwę przyjaciół. Po pół godzinie lekarz wyszedł i powiedział, że chłopak odzyskał funkcje życiowe. Dla mnie to był cud. Wierzę, że to była opatrzność Boża.
Czy w ramach Tour de Pologne znajduje się miejsce także na duchowość i modlitwę w wymiarze wspólnotowym?
Tak, od kilku lat towarzyszą nam spotkania modlitewne z Marcinem Zielińskim – w Bukowinie czy Katowicach. Wtedy kościoły są pełne ludzi: obsługa techniczna, dziennikarze, sędziowie. To cudowny czas spotkania z Bogiem.
A duszpasterze sportowi? Czy wciąż są obecni w środowisku?
Oczywiście. Komitet Olimpijski ma swojego duszpasterza, jest też biskup (Delegatem Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Sportowców jest bp Marian Florczyk – przyp. red.) związany ze sportem. Wielu księży jeździ na rowerach, odprawiamy Msze m.in. u dominikanów w Katowicach. Często zaczynamy i kończymy modlitwą – dziękujemy za to, że wszystko się udało.