Muzeum dostało nowe życie
Jedno z najstarszych muzeów diecezjalnych w Polsce i najstarsze muzeum we
Wrocławiu, po pięcioletniej przerwie na kapitalny remont, rozbudowę i modernizację
oraz konserwację setek eksponatów, 12 grudnia 2024 r. otworzyło swoje podwoje dla
zwiedzających. Nowy wizerunek robi wrażenie.
MAŁGORZATA WANKE-JAKUBOWSKA
Wrocław
Zwiedzanie muzeum ma być dla odbiorcy doświadczeniem, które wywoła konkretne wrażenia,
pozwoli zanurzyć się w stworzonej narracji i zaangażować emocjonalnie
DEPOSITPHOTOS
Obiekty muzealne w ostatnim czasie cieszą się coraz większym zainteresowaniem, o czym świadczy choćby to, że w Noc Muzeów tłumy ludzi gotowe są stać w długich kolejkach, by zobaczyć, dotknąć, posłuchać czy ponawigować na dotykowym ekranie i wejść w świat eksponowanych zbiorów. Warunkiem zainteresowania jest jednak, by forma ekspozycji potrafiła sprostać wymogom nowoczesności i oczekiwaniom współczesnego odbiorcy.
Tym zapewne kierowano się, gdy podejmowano decyzję o kompleksowym remoncie i modernizacji Muzeum Archidiecezjalnego we Wrocławiu. Dokonano tego w rekordowym tempie, choć malkontenci wieszczyli, że prace potrwają co najmniej dekadę. Skoro jednak paryską katedrę Notre Dame po pożarze można było odbudować w ciągu pięciu lat, to dlaczego nie muzeum, którego przecież nie dosięgły wielkie zniszczenia. I tu, i tam o sukcesie zadecydowały dwa czynniki: po pierwsze znaczne, adekwatne do potrzeb, środki finansowe, które udało się pozyskać, a po drugie determinacja, zaangażowanie i profesjonalizm ludzi oraz instytucji, którzy podjęli się tego dzieła.
Od 2019 r., kiedy Muzeum Archidiecezjalne zostało zamknięte, wyremontowano trzy budynki: średniowieczny, barokowy i neogotycki, odrestaurowano m.in. wnętrza, elewacje, instalacje, wzmocniono wieżę, wymieniono stropy, okna i drzwi. Wybudowano również nowy, podziemny łącznik między istniejącymi obiektami.
Inwestycja pochłonęła ponad 55 mln zł, z czego Fundacja dla Ostrowa Tumskiego, która zarządzała pracami modernizacyjnymi, wniosła wkład własny w wysokości 17,5 mln zł, przekazany jej na mocy decyzji abp. Józefa Kupnego, zaś pozostałą część pozyskała ona ze środków unijnych z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Dziś Muzeum Archidiecezjalne jest perłą na turystycznej mapie Wrocławia zarówno pod względem liczby eksponatów przekraczającej 6 tys., jak i ich wyjątkowości. Do najciekawszych należy egipska mumia ośmio- lub dziewięcioletniego chłopca z okresu ptolemejskiego (323–30 p.n.e.), pochodząca z Memfis. W ekspozycji średniowiecznych artefaktów jest m.in. kielich mszalny z Muszkowic z 1400 r. Lapidarium gromadzi zabytki od XII do XIX w., wykonane w kamieniu oraz w brązie i mosiądzu. Można tu również zobaczyć najstarszą, romańską figurę św. Jana Chrzciciela z katedry wrocławskiej. Zachwycająca jest kolekcja malarstwa i rzeźby, głównie z XVI i XVII w., a zwłaszcza obraz Lucasa Cranacha starszego Madonna pod jodłami z 1510 r., który po kradzieży szczęśliwie powrócił do Wrocławia. Na uwagę zasługuje sala posiedzeń kapituły, w której znajduje się m.in. faksymile Księgi henrykowskiej wykonane przez gminę Wrocław z pierwszym zapisanym po polsku zdaniem: „Day, ut ia pobrusa, a ti poziwai”.
Warto poświęcić dwie do trzech godzin, by odwiedzić muzeum i w spokoju przyjrzeć się tym unikatowym zbiorom, do czego zachęcam.
