Czuć z Kościołem
W październiku chcemy spotykać się w większym gronie – jako dekanat, pielgrzymi
i Kościół powszechny spoglądający na synod w Rzymie i nadchodzący rok jubileuszowy.
BP MACIEJ MAŁYGA
Wrocław
Postacie na plakacie symbolizują
wszystkie stany Kościoła. Dorysuj
tam siebie!
WITOLD MORAWSKI
Za nami kilka ważnych spraw – odbyły się pierwsze spotkania parafialnych oraz tematycz- nych zespołów synodalnych. Spotkanie zespołu młodzieżowego przebiegło wzorowo – najpierw adoracja, potem dzielenie się słowem Bożym metodą „Rozmowy w Duchu Świętym”, zapoznanie się z regulaminem i zebranie deklaracji przez przewodniczącą. Dlaczego deklaracje? Sprawa bowiem jest poważna – opiniowanie dokumentów synodalnych ma być zrobione przez osoby przekonane do modlitwy i pracy w synodzie.
Za nami także dzień skupienia komisji synodalnych, gdzie zaprezentowano syntezę, czyli owoc prac presynodalnych. O tym jednak napiszemy w kolejnym tekście. Póki co trwają intensywne przygotowania do prac komisji: narady, spotkania, wymiana e-maili, życzliwe przyglądanie się jedni drugim.
Dekanalne spotkanie zespołów
Co zostało zaplanowane na październik? Odbędzie się drugie spotkanie zespołów synodalnych. Ale już nie w parafii, lecz w dekanacie. To owoc naszego wspólnego rozeznania, zapisanego w syntezie diecezjalnej – potrzebujemy wspólnego bycia i działania w dekanatach. Dekanalne spotkanie w październiku jest w jakiejś części kontynuacją spotkań rejonowych (pamiętamy, że w czasie presynodu diecezja podzielona była na trzynaście rejonów). Tym razem jednak przeznaczone jest dla wszystkich członków zespołów, nie zaś dla „wybranych reprezentantów”.
Na synodalną scenę wkracza tzw. dekanalny zespół wsparcia. Pomaga on księdzu dziekanowi w jego zadaniach. Zespół tworzą: ksiądz wicedziekan, dekanalny ojciec duchowny oraz inni duchowni i świeccy reprezentujący parafie dekanatu. W październiku zadanie jest proste – przygotowanie spotkania wszystkich członków zespołów parafialnych: adoracja, grupy dzielenia, teksty biblijne, agapa.
Obok zespołu wsparcia pojawi się kolejna postać: katechista. To wyznaczona przez dziekana osoba (on sam, inny kapłan, osoba konsekrowana lub świecka). Wygłosi ona piętnastominutową konferencję na temat trzeciego znaku Pana Jezusa w Ewangelii wg św. Jana (uzdrowienie chromego nad sadzawką Betesda, J 5). Katechiści będą już po spotkaniu, które przygotuje ich do tego zadania.
Co za lektura!
W synodzie diecezjalnym nadstawiamy uszu na wszystko, co dzieje się w Rzymie. A tam rozpoczyna się II sesja powszechnego synodu o synodalności (2–27 października 2024 r.). Jej uczestnicy opierają się na dokumencie Jak być synodalnym Kościołem misyjnym. To zachwycający tekst, w którym odnajdujemy także nasz synodalny proces, począwszy od samego tytułu (nasza pierwsza komisja synodalna nosi tytuł „Synodalna parafia misyjna”). Ale zbieżności jest wiele – w formacji do współdzielenia misji, w budowaniu komunii, w podkreśleniu misji głoszenia światu Pana Jezusa, w opisie codziennego życia w parafiach. Zachęcamy do czytania!
Jesteśmy Kościołem
12 października, w sobotni poranek, ruszamy na jednodniową, pieszą pielgrzymkę do grobu św. Jadwigi w Trzebnicy. To finał sierpniowej drogi, również dlatego, że idziemy pod tym samym hasłem co pielgrzymka na Jasną Górę: „Jesteśmy Kościołem”. Podczas drogi będziemy czytać i rozważać trzeci znak Pana Jezusa. Serdecznie zapraszamy do wspólnego wędrowania.
Pielgrzymi nadziei
Półtora roku temu, w kwietniu 2023 r., gdy zaczęliśmy myśleć o synodzie i opisywać jego cele, na czwartym miejscu postawiliśmy „Przeżycie jako diecezja Roku Jubileuszowego 2025”. Wtedy było to bardzo odległe, ale dziś dzieli nas od otwarcia jubileuszu zaledwie kilkadziesiąt dni. Cieszymy się z tego czasu łaski, uwolnienia od grzechu i jego konsekwencji, darowania długów. W centrum tego roku chcemy postawić – obok naszej synodalnej pracy – sakrament pokuty i pojednania. Dlatego w diecezji powstanie sieć kościołów jubileuszowych, oaz duchowości, gdzie ten sakrament będzie sprawowany w ramach godnej, pięknej i przystępnej liturgii, w kontekście katechezy i adoracji. Oprócz tego, jak zachęca papież Franciszek w bulli Spes non confundit (Nadzieja zawieść nie może), chcemy podkreślić różne znaki nadziei, jakie istnieją w diecezji, czyli miejsca (ale także wydarzenia czy instytucje), które nadzieję niosą: domy leczenia uzależnień, opieki nad dziećmi, chorymi i starszymi, ośrodki dające nadzieję księżom, rodzinom i młodzieży. Ufamy, że z połączenia tych kościołów i znaków nadziei zrodzą się szlaki wiary, pielgrzymie drogi, z katedrą w środku owej „mapy”. Jeśli, Czytelniku, chcesz się w to dzieło włączyć, napisz na adres: synod@archidiecezja.wroc.pl.
