Synod już oficjalny
Rzeki wody żywej wylewają się z wnętrza Jezusa. To Boży Duch. My jesteśmy
naczyniami – jak stągwie w Kanie Galilejskiej. Nikt z nas pojedynczo nie zmieści tej
rzeki. Nikt z nas nie ma pełni darów Ducha. Mamy je tylko jako Kościół.
BP MACIEJ MAŁYGA
Wrocław
„[…] odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam Matka Jezusa.
Zaproszono na to wesele także Jezusa […]. Matka Jego powiedziała
do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie»” (J 2, 1-5)
DEPOSITPHOTOS
W Niedzielę Zesłania Ducha Świętego, 19 maja 2024 r., otworzyliśmy II Synod Archidiecezji Wrocławskiej. Najpierw cała noc czuwania w kościele NMP na Piasku z Eucharystią o godzinie 23 i czasem osobistego czuwania wielu osób w intencji nawrócenia i odnowy życia naszego Kościoła. A rankiem – za oknem grzmoty i chmury. Z czasem niebo się rozjaśnia. Gdy idziemy na katechezę, kończy się deszcz, a między chmurami widać niebieskie niebo.
Wspólna celebracja
W kościele jest tłum, a w nim znajdują się siostry zakonne z relikwiarzami. Słuchamy ostatniego z siedmiu Listów do Kościołów Apokalipsy, do Laodycei. List najsurowszy. „Jesteś biedny, ślepy i nagi. To ty potrzebujesz nawrócenia”. Ale też list ze wzruszającymi słowami o Jezusie, który stoi przed drzwiami Kościoła i czeka na ich otwarcie: „Jeśli ktoś posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę”. Tym jest synod – wspólnym słuchaniem głosu Słowa i otwieraniem Mu drzwi. Po katechezie Ksiądz Arcybiskup odmawia modlitwę, śpiewamy pieśń Kuby Piechnika, napisaną specjalnie na ten dzień, pt. Wspólna droga: „Daj nam usłyszeć Twój głos. Daj nam rozpoznać go. My, święty Kościół Twój, chcemy czynić to, co mówi do nas Syn. Odnów nas, uświęć nas, swoją drogę daj” (warto jej posłuchać i śpiewać przy różnych synodalnych i nie tylko okazjach).
Rozpoczynamy procesję spod kościoła na Piasku do katedry, przez nasz ulubiony most Tumski (jak w logo synodu). Najpierw grają szofary, biblijne instrumenty, potem bębny i trąby – wędrujemy jak lud Izraela. Wszystko to z modlitewnym śpiewem Litanii do wszystkich świętych. Zatrzymujemy się przed zamkniętymi drzwiami katedry. Ksiądz Arcybiskup trzykrotnie uderza w nie pastorałem. Otwierają się szeroko, widać piękne wnętrze świątyni, która wypełnia się najpierw brzmieniem organów, potem dźwiękami orkiestry i śpiewem „Ludu kapłański, ludu królewski” (ci, którzy byli wewnątrz katedry, wspominają widok otwieranych drzwi i wpadającego do wnętrza światła jako niezwykły). Chór i orkiestra to jedna z największych pomocy dla duchowego przeżycia Eucharystii otwarcia synodu.
Przed rozpoczęciem Mszy św. Ksiądz Arcybiskup podpisuje dekret otwarcia synodu. O pięknie śpiewu już wspominaliśmy – ale tego nigdy dość. Przecież po zakończonej Mszy św. wierni pozostali w katedrze, aby słuchać paru pieśni, które nie „zmieściły się” w ramach liturgii (gdyż udzielanie komunii św. przebiegło bardzo sprawnie – brawo ceremoniarze!).
W homilii Ksiądz Arcybiskup obficie nawiązuje do doświadczeń spisanych w syntezach diecezjalnych i mówi o Kościele, który modli się i adoruje.
Potem radosne spotkanie w ogrodach PWT. Już nie z grochówką, jak w listopadzie 2023 r., lecz z dobrym pieczywem, ciastem i napojami. Długo nie mogliśmy się rozstać.
Syntezy przeczytane
Przeczytaliśmy wszystkie syntezy, które napłynęły do Sekretariatu Synodu. Wiele godzin poświęciliśmy na ich omówienie. Pracujemy metodą synodalną: najpierw adoracja i rozważanie słowa Bożego, potem pierwsza runda, gdy każdy mówi, co wyczytał, a następnie runda druga, czyli co kto usłyszał od innych, i w końcu wspólne budowanie.
Obszary pracy komisji
22 czerwca 2024 r. odbędzie się pierwsze spotkanie odpowiedzialnych za komisje synodalne. Zadaniem komisji jest opracowanie konkretnych rozwiązań dla spraw, które presynodalne zespoły parafialne i tematyczne dostrzegły i opisały w syntezach. Takich obszarów jest kilka. Przede wszystkim parafia. Ona jest ośrodkiem naszego codziennego życia, potrzebuje odnowy oraz bardziej wspólnotowego i ewangelizacyjnego charakteru – synodalna parafia misyjna. Innym obszarem jest formacja do posługi w Kościele. W syntezach głos dotyczący tej kwestii był bardzo wyraźny – łącznie z powołaniem diecezjalnego ośrodka, który formacją się zajmie. Wyzwaniem jest także sprawa sakramentów, by nie były obowiązkowym odprawieniem „rytuału przejścia”, lecz kolejnym krokiem w stałym naśladowaniu Chrystusa. Następnym obszarem jest ewangelizacja, a także tożsamość i misja wspólnot i ruchów.
Wakacje
W wakacje formalnych spotkań synodalnych nie ma. Ale oczywiście dalej żyjemy pragnieniem nawrócenia i odnowy, szczególnie w przestrzeniach komunii, formacji i misji. Warto wracać do tego myślą – na górskim szlaku, w zagranicznych podróżach czy chwili wolnego na dolnośląskiej ziemi. A we wrześniu zaczynamy na nowo: pierwsze parafialne spotkanie zespołu synodalnego, przygotowanie do pierwszego spotkania dekanalnego, początek prac komisji.
